Tour de France. Starty i miejsca Polaków

Tour de France. Starty i miejsca Polaków

Majka pojedzie po raz szósty. Sześć wyścigów ma na koncie również Maciej Bodnar.

Przed i po drugiej wojnie światowej w "Wielkiej Pętli" startowało wielu kolarzy polskiego pochodzenia, z których najsłynniejszymi byli: Roger Walkowiak, zwycięzca wyścigu z 1956 roku, Jean Stablinski (prawdziwe nazwisko Jan Stablewski), mistrz świata zawodowców z 1962 roku, triumfator pięciu etapów, oraz Jean Graczyk, który dwukrotnie w Paryżu zakładał zieloną koszulkę triumfatora klasyfikacji punktowej i również miał na koncie pięć zwycięstw etapowych.

Pierwszym Polakiem, który przecierał szlaki wyścigu Dookoła Francji, był Czesław Lang w 1984 roku. Lang wystartował jeszcze w dwóch wyścigach - w 1985 i 1987 roku. Razem z nim w 1987 roku ścigał się Lech Piasecki, mistrz świata amatorów z 1985 roku. Na początku wyścigu Piasecki, jako jedyny Polak, założył żółtą koszulkę lidera. Jechał w niej jednak tylko przez jeden dzień.

W historii imprezy Polacy wygrali sześć etapów: trzy z nich Rafał Majka (dwa w 2014, jeden w 2015), a po jednym Zenon Jaskuła (1993), Bodnar (2017) i Kwiatkowski (2020).

Majka jako jedyny zwyciężył w jednej z klasyfikacji, i to dwukrotnie - na najlepszego "górala" (2014, 2016). Z kolei Jaskuła zajął najwyższe, trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej (1993).

Dariusz Baranowski (1997 - 87. miejsce, 1998 - 12., 2000 - 30., 2002 - 24., 2004 - 94.) 

Maciej Bodnar (2011 - 143., 2013 - 114., 2014 - 112., 2016 - 159., 2017 - 116., 2018 - 122.) 

Tomasz Brożyna (2001 - 21.) 

Michał Gołaś (2014 - 55., 2015 - 95.) 

Grzegorz Gwiazdowski (2000 - 106.) 

Bartosz Huzarski (2014 - 68., 2015 - 108., 2016 - 39.) 

Zenon Jaskuła (1992 - nie ukończył, 1993 - 3., 1995 - 46., 1996 - nie ukończył, 1997 - 59.) 

Michał Kwiatkowski (2013 - 11., 2014 - 28., 2015 - nie ukończył, 2017 - 57., 2018 - 49., 2019 - 83., 2020 - 30.) 

Czesław Lang (1984 - 93., 1985 - 89., 1987 - nie ukończył) 

Marek Leśniewski (1996 - nie ukończył) 

Rafał Majka (2014 - 44., 2015 - 28., 2016 - 27., 2017 - nie ukończył, 2018 - 19.) 

Tomasz Marczyński (2018 - 103.) 

Przemysław Niemiec (2013 - 57.) 

Maciej Paterski (2011 - 69.) 

Lech Piasecki (1987 - nie ukończył) 

Paweł Poljański (2017 - 80., 2018 - 94.) 

Marcin Sapa (2009 - 146.) 

Zbigniew Spruch (1993 - nie ukończył, 1996 - nie ukończył, 1999 - nie ukończył) 

Marek Szerszyński (1993 - nie ukończył) 

Sylwester Szmyd (2008 - 26., 2010 - 61., 2011 - 42., 2012 - 71.) 

Piotr Wadecki (2001 - 68., 2002 - 43.) 

Łukasz Wiśniowski (2019 - 127.) 

Cezary Zamana (1994 - 100.)

klasyfikacja generalna

1987 - Lech Piasecki (lider po 1. i 2. etapie - obydwa rozegrano 2 lipca w Berlinie)

1993 - Zenon Jaskuła - 3. miejsce w klasyfikacji końcowej

klasyfikacja górska

2014 - Rafał Majka - 1. miejsce

2016 - Rafał Majka - 1. miejsce

czołowe lokaty na etapach

1. miejsce

1993 (Saint-Lary-Soulan)   Zenon Jaskuła

2014 (Risoul)              Rafał Majka

2014 (Saint-Lary-Soulan)   Rafał Majka

2015 (Cauterets)           Rafał Majka

2017 (Marsylia)            Maciej Bodnar (jazda ind. na czas)

2020 (La Roche-sur-Foron)  Michał Kwiatkowski

2. miejsce

1987 (Berlin Zachodni)     Lech Piasecki (prolog - jazda ind. na czas)

2014 (Chamrousse)          Rafał Majka

2016 (Culoz)               Rafał Majka

2017 (Marsylia)            Michał Kwiatkowski (jazda ind. na czas)

3. miejsce

1993 (Monthlery)           Zenon Jaskuła (jazda ind. na czas)

2013 (Ajaccio)             Michał Kwiatkowski

2013 (Bagneres-de-Bigorre) Michał Kwiatkowski

2014 (Sheffield)           Michał Kwiatkowski

2014 (Hautacam)            Rafał Majka

2016 (Le Lioran)           Rafał Majka

2016 (Andorra Arcalis)     Rafał Majka

2016 (Montpellier)         Maciej Bodnar

2016 (Finhaut-Emosson)     Rafał Majka

Zestawienie nie obejmuje etapów drużynowej jazdy na czas.